روزی که بعد از مدت ها برگشتی،بارها خواستم بگویم که برگردی !!برگردی و بروی چون به نبودنت عادت کرده ام ! و این عادت را به زحمت به دست آورده بودم ! ...هزینه ی گرانی پای به دست آوردن این عادت داده بودم و از هر چیزی برایم گرانبها تر بود ....من روز های عمرم را پای این عادت از دست داده بودم...من دریا دریا اشک ریختم تا این عادت را به دست آوردم ......خون ها بالا آورد

با خودت ده بار جلوی آیینه تمرین میکنی !او را که دیدی ،باید این را بگویی ... آن را نگویی ....و نهایتا تمامش را سر بزنگاه فراموش میکنی .....دیدنت ،روی خاک سرد بهشت زهرا ،تنها صحنه ای بود که فکرش را نمی کردم . . . .فکر نمی کردم یک روز باید شانه هایت را از روی قبر بلند کنم ......فکر نمیکردم انقدر نفس گیر باشد این روزها . . .تنت هیچ وقت انقدر خاکی نبود . . . دست